Enerjinin Açığa Çıkması İçin Ne Gereklidir?
Hayatımda bazen öyle anlar oluyor ki, bir şeylerin patlamasına, açığa çıkmasına, var olmasına sadece birkaç saniye kalmış gibi hissediyorum. Sanki içimde biriken, bir türlü dışa vuramayan bir enerji var ve tek bir şey yeterli: doğru an, doğru yer, doğru karar. Hani derler ya, “Her şeyin bir zamanı var,” işte belki de enerjinin açığa çıkması da tam olarak öyle bir şeydi.
Kayseri’nin Sıcak Akşamlarında Bir An
Bir akşam Kayseri’nin sıcak bir yaz gecesinde, tam evden çıkıp parka gitmeye hazırlanırken, içimdeki huzursuzluğu hissetmiştim. O kadar sıkışmıştım ki, ne kadar derin nefes alsam da rahatlayamıyordum. Sanki her şeyin sonu gelmiş gibi bir his vardı. O anı hatırlıyorum; gerçekten çok zor bir dönemden geçiyordum. İş yerindeki stres, kişisel hayattaki belirsizlikler ve hiçbir şeye tutunamama duygusu… İçimde bir şeylerin patlamaya hazır olduğunu biliyordum ama neydi o şey?
Ve o an, belki de ilk kez, enerjinin gerçekten açığa çıkmasının ne anlama geldiğini düşündüm. İnsan bazen içinde biriktirdiği öyle güçlü duygularla yürür ki, bir noktada o duygular artık taşmaya başlar. Benim için de o geceydi. O yürüyüş, hayatımda enerjimin açığa çıkmasını sağladı.
Bütün Olay Bir Anın İçindeydi
Parkta yürürken, birden aklımda birkaç farklı düşünce çakıştı. Havanın sıcaklığı, binaların arasından çıkan serin rüzgar, bir köpeklerin havlaması… Her şey birdenbire o kadar yoğunlaştı ki, bu kadar çok düşüncenin kafamı meşgul etmesine daha fazla dayanamadım. O kadar sıkışmıştım ki, bu yoğun düşünceler arasında bir çıkış yolu aramak için neredeyse her şeyi boş verip bir bağırış, bir çığlık atmak istedim. Sadece o an için değil, aslında uzun zamandır içimde birikenleri dışarıya atmak, bir şekilde o enerjiyi açığa çıkarmak…
Ve işte o anda fark ettim. Enerjinin açığa çıkması için ne gerek vardı? Bir çıkış, bir hareket, bir karar… Kendimi, kendi hislerimi anlamaya çalışırken, o karmaşık duyguların sadece bir saniyelik bir kararla şekillendiğini gördüm. O an bir karar verdim. Yürümeye devam etmek istiyordum ama yavaşça, sindirerek. Belki de o enerjiyi açığa çıkarmak için önce sakinleşmek gerekiyordu. Çünkü bazen, içimizdeki güç sadece bir karar anında ortaya çıkar.
Hayal Kırıklığı ve Umut Arasında
O akşam çok şey düşündüm ama bir şeyler yoluna girmedi. İçimde hala büyük bir boşluk vardı. Bu kadar sıkışık ve kararsız hissetmek, bir şekilde bir şeylerin eksik olduğunu fark etmek zor. Ama tam o anda, o kadar derin bir hayal kırıklığı içinde kaybolmuşken, birden umut ışığı da parlamaya başladı. İşte o zaman, enerjimin açığa çıkmasının gerçekten ne anlama geldiğini düşündüm. Belki de o an, hayal kırıklığını bir kenara bırakıp, içimdeki gücü bir fırsata dönüştürebileceğimi fark ettiğim andı.
O parktaki yürüyüşün bana öğrettiği şey şuydu: Enerji, bazen birikerek değil, bir anlık bir seçimle açığa çıkar. O sıkışmışlık hissi, bir tür sınırsız potansiyel gibiydi. Hayatın o anki temposu, tüm engelleri aşarak içindeki gücü dışarı çıkarmak için sadece doğru bir anı bekliyordu. Yani bazen, kaybolmuş gibi hissettiğimizde, bir seçim yaparak o kaybolmuş enerjiyi yeniden yönlendirmek mümkün.
Sonuçta Ne Oldu?
Birçok insan gibi ben de hayatta bazen yavaşlamayı, dinlenmeyi, düşlemeyi tercih ediyorum. Ancak şunu fark ettim ki; enerjinin açığa çıkması için sadece rahatlık ve istikrar gerekli değil. Bazen o enerjiyi dışa vurmak için önce kararsızlık ve hayal kırıklığı yaşamak gerekiyor. Kendine bir anlam bulmak, karanlıkta ilerlemek… İşte bu, enerjinin gerçekten patlamasına neden olan şey. Kayseri’nin sıcak akşamında, sadece bir yürüyüşle, belki de hayatımın en önemli farkındalığını kazandım.
O akşamki gibi, bazen hayal kırıklıkları ve karmaşalar, insanın içinde en güçlü enerjileri doğuruyor. İnsan sadece bir an için durmalı, hislerini anlamalı ve o anın içinde kaybolmamalı. Enerjinin açığa çıkması, her zaman beklediğimiz bir şey değil, bazen ona sadece doğru anı vermek gerek.
O gece, içimdeki enerjiyi sonunda açığa çıkardım.